زبانم را نمیفهمی ، نگاهم را نمیبینی

زاشکم بی خبر ماندی و آهم را نمیبینی

سخن ها خفته در چشمم،نگاهم صد زبان دارد

سیه چشما ، مگر طرز نگاهم را نمیبینی

سیه گیسوی من ، موی سپیدم را نگاه کن

سپید اندام من ، روز سیاهم را نمیبینی

پریشانم ، دل مرگ آشیانم را نمیجویی

پشیمانم ، نگاه عذر خواهم را نمیبینی

گناهم چیست جز عشق تو،روی از من چه میپوشی

مگر ای ماه ، چشم بی گناهم را نمیبینی

تا ببینی چقدر دل شکستی.

 هروقت دلشان را به دست اوردی میخی را از روی

دیوار بکن تا ببینی چقدر دل به دست اوردی.

 اما چه فایده...؟؟ که جای میخ ها بر روی دیوار می ماند

به یاد داشته باش هر گاه دفتر محبت را ورق زدی و

 هرگاه زیر پایت خش خش بر گها را احساس کردی و

 هر گاه در میان ستارگان آسمان تک ستاره ای خاموش دیدی

 برای یکبار در گوشه ای از ذهن خود نه به زبان،

چه زيباست بخاطر تو زيستن ...

اگر كلمه دوستت دارم قيام عليه بند هاي ميان من و توست

اگر كلمه دوستت دارم نمايشگر عشق خدايي من به توست

اگر كلمه دوستت دارم راضي كننده و تسكين دهنده قلبهاست

اگر كلمه دوستت دارم پايان همه ي جدايي هاست

اگر كلمه دوستت دارم نشانگر اشتياق  من نسبت به توست

اگر كلمه دوستت دارم كليد زندان بين من و توست

 پس با تمام وجود فرياد مي زنم 

                                        دوستت دارم

بعضي وقتا اينقدر به آرزوهات فكر مي كني

                       كه يادت ميره خودت آرزوي كسي هستي 

  تنهاي تنها با سكوتي سخت درگيرم  و ميدانم

     اگر ديگر نيايي در غروبي سرد و پر از ترديد مي ميرم

زندگي مثله يك پيانوست،

            دكمه هاي سياه براي غم ها و

                            دكمه هاي سفيد براي شادي ها

براي اين كه بتوني  در زندگي آهنگ زيبايي رو بنوازي

بايد بتوني از دكمه هاي سياه و سفيد  كنار هم استفاده كني.

بزرگی را گفتم زندگی چند بخش است ؟

گفت دو بخش :   کودکی  و  پیری......

گفتم پس جوانی چه شد...؟

گفت با عشق ساخت ،

            با بی وفایی سوخت ،

                               با جدایی مرد...

پرسیدم توی مشتت چیه؟

گفت:خودت نگاه کن...

دستاشو گرفتم و آروم باز کردم...

توی دستاش چیزی نبود!

گفتم چیزی نیست که...

دستامو که توی دستاش بود فشرد

گفت:نبود ولی حالا هست

دستام گرم شد.....

و او لبخند زد.

به او گفتم غمگين ترين ترانه را برايم بخوان

 چشمهايش را بست و آرام آرام
 

گريست...گريست...گريست

 از باغچه همسایه سیب را دزدیدم.

باغبان از پی من تند دوید و سیب را در دست تو دید.

غضب آلوده به من کرد نگاه سیب دندان زده از دستت افتاد

به خاک و تو رفتی و هنوز.......

سال هاست که در گوش من آرام ،آرام

خش خش گام تو تکرار کنان می دهد آزارم

و من اندیشه کنان غرق این پندارام

که چرا...........

که چرا خانه کوچک ما درخت سیب نداشت.

مي سپارم دل به دريا بي خيال ....

مي شمارم لحظه ها را بي خيال......

مي کشم بر دفتر نقاشي ام .....

نقش ها ي زشت وزيبا بي خيال....

گاه مي سازم براي روح خود....

نردباني تا ثريا بي خيال...

بي خيالم با خود اما با تو من...

حر فهايي دارم اما بي خيال ...

اگر به چيزهائي که دوستش داشتي نرسيدي

                 به آن چيزهائي که رسيدي دوستش داشته باش

کسي را که خيلي دوست داري،

 زود از دست مي دهي پيش از آنکه خوب نگاهش کني.

 پيش از آنکه تمام حرفهايت را به او بگويي ،

 پيش از آنکه همه لبخندهايت را به او نشان بدهي،

 مثل پروانه اي زيبا،

 بال ميگيرد و دور مي شود ،

تو را به اندازه عمرم دوست ندارم،چون  به پايان مي رسد،

تو را به اندازه ی چشمانم دوست ندارم چون  نا بينا ميشود،

تو را به اندازه ی قلبم دوست ندارم چون  از کار مي افتد،

تو را به اندازه  ستارگان دوست دارم چون هميشه باقي اند.

عاشقي؟ پس گوش كن! ...

اين رو بدون كه يه عاشق هيچ موقع آبرو نداره

بدون عاشق به اميد عشقش زندست و زندگی می کنه

 بدون يه عاشق، عاشق كشي بلد نيست!

 بدون يه عاشق هرگز دروغ نميگه، مخصوصا به عاشقش

بدون اگه دروغي به كسي گفتي يعني اونو كشتي

اگه عشقتو دوست داري بهش قولی نده که نتونی انجام بدی 

خجالت و غرورت رو پیشش بزار کنار.

مثل شقايق زندگى كن : كوتاه اما زيبا،

مثل پرستو كوچ كن : فصلى اما هدفمند،

مثل پروانه بمير: دردناك اما.....عاشق

توی دنيا اگه قرار بود جای چيزی باشم ، دوست داشتم

 جای اشک رو صورت تو باشم

                  تو چشمات متولد شم .

                             رو پلکات جون بگيرم

                                      رو گونه ات جاری شم

                                                   رو لبات بميرم. .

زيبايي عشق به سکوت است نه به فرياد

زيبايي عشق به تحمل است نه خرد شدن

 فروريختن عشق خيالي است که اگر به واقعيت بپيوندد

 تمام شيريني اش را از دست مي دهد

 براش بنويس دوستت دارم

آخه مي دوني آدما گاهي اوقات خيلي زود حرفاشون رو از

 ياد مي برن ولي  نوشته  به اين سادگي پاك شدني نيست .

 گرچه پاره كردن يك كاغذ از شكستن يك قلب هم ساده تره

 ولي تو بنويس ..

                  تو ... بنويس. . . .    

                                تو ... بنويس. . .

                       

نمی دانم محبت را بر چه کاغذی بنویسم که هرگز پاره نشود،

بر چه گلی بنویسم که هرگز پرپر نشود،

بر چه دیواری بنویسم که هرگز پاک نشود،

بر چه آبی بنویسم که هرگز گل آلود نشود

و سرانجام بر چه قلبی بنویسم که سنگ نشود!!!!!!!!!!!!!!!

تنهایی...................................چه کسی درد مرا می فهمد!!!!!!!

من که در فصل پریشانی عشق در پی عاطفه سرگردانم بوی غربت می دهد،

و من در غربت خود می نالم.!!!!!!!!!!!!!!

من.........

  خالی از عاطفه و خشم ،  خالی از خیشی و قربت ،  گیج و مبهوت بین بودن و نبودن

عشق.......

  آخرین همسفر من  ،  مثله تو منو رها کرد ،  حالا دستام مونده و تنهایی من

 ای دریغ از من  ،  که بیخود مثله تو  ،  گم شدم  ،  گم شدم تو ظلمت تن

 ای دریغ از تو  ،  که مثله عکس عشق  ،   هنوزم داد می زنی تو آینه من

وای..........

گریمون هیچ خندمون هیچ  ، باخته و برندمون هیچ ، تنها  آغوشه تو مونده غیراز اون هیج

ای...........

ای مثله من تک و تنها ،  دستامو بگیر که عمر رفت  ،همه چيز تويي زمين و اسمون هيچ